مدیریت نیروی متحد کننده فعالیت های انجام شده در سازمان است. مدیریت کل فرآیند کارکردهای مدیریت از قبیل برنامه ریزی، سازماندهی، ایجاد انگیزه و کنترل است که برای دستیابی به اهداف اصلی سازمان با استفاده از افراد و سایر منابع انجام می شود. مدیران نقش تعیین کننده ای در تمامی فرآیندهای مدیریت ایفا می کنند. آنها اهدافی را تعیین می کنند، فعالیت ها را برنامه ریزی و سازماندهی می کنند، به کارکنان انگیزه می دهند و بر فعالیت ها نظارت می کنند. آنها همچنین مسئول خود و کارمندان خود هستند. به همین دلیل است که تحلیل و بررسی نقش مدیران، ویژگی‌های روان‌شناختی آنها و تأثیر آن بر فرآیند مدیریت بسیار مهم است.

مدیریت یک نیروی متحد است، هنگامی که دو یا چند نفر با هم برای یک هدف مشترک کار می کنند، فعالیت های آنها باید هماهنگ باشد. مدیر کسی است که اهداف را تعیین می کند، برنامه ریزی می کند و فعالیت ها را سازماندهی می کند، نیروی انسانی را برانگیخته و رویه های کلی را کنترل می کند. در فرآیند مدیریت، مدیران نقش های متعددی دارند. به گفته مک فارلند، «مدیریت برای اهداف مفهومی، نظری و تحلیلی به عنوان فرآیندی تعریف می‌شود که طی آن مدیران سازمان‌های هدفمند را از طریق تلاش‌های سازمان‌یافته و هماهنگ ایجاد، هدایت، نگهداری و اجرا می‌کنند». همانطور که توسط هنری فایول تعریف شده است، "مدیریت به معنای پیش بینی و برنامه ریزی، سازماندهی، ترکیب، هماهنگی و کنترل است". هارولد کونتز می گوید: "مدیریت هنر انجام کارها از طریق یک گروه رسمی سازمان یافته است." مری پارکر فولت مدیریت را «هنر انجام کارها از طریق افراد» تعریف می کند. مدیر کسی است که به طور غیرمستقیم با هدایت تلاش های دیگران - نه با انجام وظایف - به اهداف سازمان کمک می کند. از طرفی فردی که مدیر نیست با انجام وظایف خود مستقیماً به اهداف سازمان کمک می کند. جورج آر تری مدیریت را به عنوان یک فرآیند تعریف می کند: «شامل برنامه ریزی، سازماندهی، فعال سازی و کنترلی است که برای تعیین و دستیابی به اهداف با استفاده از افراد و منابع دیگر انجام می شود». بنابراین مدیریت مجموعه تمام فعالیت هایی است که:

➢ تعیین اهداف، طرح ها، خط مشی ها و برنامه ها.

➢ امنیت افراد، مواد، ماشین آلات ارزان قیمت

➢ همه این منابع را از طریق سازماندهی مناسب به بهره برداری برسانید.

➢ هدایت و انگیزه دادن به مردان در محل کار،

➢ نظارت و کنترل عملکرد آنها (پال، بانسال).

مدیران مسئول تعیین اهداف شرکت و سایر افراد هستند. تعدادی از مطالعات در مورد آنچه که مدیران واقعا انجام می دهند وجود دارد که معروف ترین آنها توسط پروفسور هنری مینتزبرگ در اوایل دهه 1970 انجام شد. پس از چندین هفته پیگیری مدیران، مینتزبرگ به این نتیجه رسید که مدیران نقش های متعددی را بر عهده می گیرند. نقش مجموعه ای سازمان یافته از رفتارها است و مینتزبرگ ده نقش را شناسایی کرد که آنها را به سه گروه بین فردی، اطلاعاتی و تصمیم گیری تقسیم کرد. نقش های اطلاعاتی همه وظایف مدیریتی را به هم مرتبط می کند. نقش های بین فردی تضمین می کند که اطلاعات ارائه می شود. نقش های تصمیم گیری از اطلاعات استفاده قابل توجهی می کنند.

1. 1. نقش های بین فردی به شرح زیر است:

➢ شکل – مدیران دارای مسئولیت های اجتماعی، تشریفاتی و قانونی هستند. آنها منبع الهام هستند. مردم به آنها به عنوان فردی با اقتدار و به عنوان یک شخصیت نگاه می کنند.

➢ رهبر - مدیر رهبری را برای تیم، سازمان فراهم می کند و عملکرد و مسئولیت های همه افراد گروه را مدیریت می کند.

➢ ارتباطات - مدیران با مخاطبین داخلی و خارجی ارتباط برقرار می کنند.

2. 2. نقش های اطلاعاتی عبارتند از::

➢ نظارت - مدیران به طور منظم به دنبال اطلاعات در مورد سازمان و صنعت هستند و به دنبال تغییرات مرتبط در محیط هستند. آنها همچنین تیم را برای بهره وری و رفاه آنها زیر نظر دارند. آنها مسئول انتقال اطلاعات درباره سازمان و اهداف آن به افراد خارج از آن هستند.

3. نقش های تصمیم گیری عبارتند از:

➢ کارآفرین - مدیر تغییرات را در سازمان ایجاد و کنترل می کند. این یعنی حل مشکلات، تولید ایده های جدید و اجرای آنها.

➢ کنترل کننده اغتشاش – هنگامی که یک سازمان یا تیم به مانع غیرمنتظره ای برخورد می کند، این مدیر است که باید مسئولیت را بر عهده بگیرد.

➢ تخصیص دهنده منابع - مدیران باید تعیین کنند که در کجا از منابع سازمانی به بهترین شکل استفاده می شود. این شامل تخصیص بودجه و همچنین تخصیص کارکنان و سایر منابع سازمانی است.

➢ مذاکره کننده - مدیران در مذاکرات مهمی در یک تیم، بخش یا سازمان شرکت می کنند و آنها را رهبری می کنند (نقش های مدیریتی مینتزبرگ).

ایفای این نقش ها اساس کار یک مدیر است. اثربخشی مدیریت به مهارت مدیران بستگی دارد. رابرت کاتز سه مجموعه مهارت حیاتی را برای حرفه ای های مدیریت موفق شناسایی می کند: مهارت های فنی، مهارت های انسانی، و مهارت های مفهومی (مهارت های مدیریت). ارتباط؛ ➢ مهارت های تفکر انتقادی؛

➢ مهارت های همکاری و مذاکره؛

➢ مهارت های مدیریت پروژه؛

➢ مهارت های مدیریت منابع انسانی؛

➢ مهارت های مدیریت زمان؛

➢ مهارت های پیش بینی. آنها باید پرانرژی و هدف گرا، خلاق و مبتکر، انعطاف پذیر در موقعیت های جدید، مسئولیت پذیر و غیره، دارای تفکر انتقادی، مهارت های ارتباطی، روش ها و تکنیک های تصمیم گیری، مهارت های کار گروهی، تفکر گسترده و غیر استاندارد، نیازهای خودسازی و توسعه فردی، توانایی روانی برای تأثیرگذاری بر افراد، توانایی روانی برای تأثیرگذاری بر افراد، توانایی روانی برای تأثیرگذاری بر افراد امروزی، با تغییر روش های مدیریتی و سنتی مدیران، باید ایجاد کنند. روابط، الهام بخش و مربی، و تمرکز بر خلق ارزش به جای برنامه ریزی سنتی، سازماندهی، اندازه گیری و کنترل. از آنجایی که عوامل روانشناختی تأثیر زیادی بر مدیریت دارند، در اینجا به تحلیل خلق و خوی و جنبه های روانی مدیران می پردازیم. خلق و خوی ترکیبی از صفات ذاتی است که ناخودآگاه بر رفتار انسان تأثیر می گذارد. این صفات به صورت ژنتیکی بر اساس ملیت، نژاد، جنسیت و سایر عوامل ارثی مرتب شده اند. چنین عواملی تعیین می کند که آیا ما به عنوان یک فرد برونگرا و برونگرا هستیم یا خجالتی و درونگرا.

به گفته امپدوکلس فیلسوف بزرگ یونانی (425-495 قبل از میلاد)، چهار عنصر اصلی که برای توصیف خلق و خوی انسان استفاده می شود عبارتند از: آتش (که می تواند گرم و خشک باشد)، هوا (که می تواند گرم و مرطوب باشد)، زمین (که می تواند گرم و مرطوب باشد)، و زمین (گرم می تواند مرطوب باشد). که می تواند خشک و سرد باشد) و آب (که می تواند مرطوب و سرد باشد). فیلسوف بزرگ دیگری که بعد از امپدوکل آمد، بقراط (460-377 قبل از میلاد) بود که ارزیابی اولیه شخصیت و خلق و خوی انسان را با استفاده از چهار مایع بدنی متناظر، که گاهی اوقات طنز نامیده می‌شوند، توسعه داد و ظاهراً آن را گسترش داد: خون، صفرای زرد، صفرای سیاه و بلغم. به گفته بقراط، سلامت انسان به تعادل مناسب این چهار طنز بستگی دارد. پس از بقراط، افلاطون (427347 قبل از میلاد) آمد که ادعا کرد که شوخ طبعی واقعاً به رفتار مردم کمک زیادی می کند. به عنوان مثال، جنون یک فرد نتیجه تماس طنزهای بیمارگونه با روح فانی یک فرد بود. ارسطو (322-384 قبل از میلاد) که از شاگردان افلاطون بود، توضیحات استادان بزرگ دیگری را نیز پذیرفت که به بررسی منش و خلق و خوی انسان ها می پرداختند. او استدلال می کرد که شکل بدن تا حدی منعکس کننده فعالیت های روح است و خون گرم و غلیظ را با قدرت و خون سرد و رقیق را با هوش مرتبط می داند. اگرچه امپدوکلس از چهار عنصر آتش، هوا، خاک و آب برای توصیف شخصیت و خلق و خوی انسان استفاده کرد، از سوی دیگر، بقراط، افلاطون و حتی ارسطو برای دسته بندی برخی از رفتارهای انسان به مایعات بدن نگاه کردند. در سال‌های بعد، این نظریه توسط کلودیوس جالینوس از پرگاموم (200-131 پس از میلاد) ارائه شد، که اگرچه شوخ طبعی یا مایعات بدن را به عنوان طبقه‌بندی شخصیت و خلق و خوی انسان می‌شناخت، اما علل فیزیولوژیکی را نیز به عنوان علت اصلی چنین شخصی بررسی کرد. رفتارها، حالات و عواطف محقق این رفتارها را به عنوان گرم و سرد، خشک و مرطوب دسته بندی کرد. این مزاج ها بعداً به چهار مزاج تبدیل شدند که از نظر فنی به نام های سانگوئن، بلغمی، وبا و مالیخولیایی شناخته می شوند. محقق به این نتیجه رسید که اگر شما یک سانگوئن هستید که تحت تأثیر خون هستید، شاد، دوستانه، برون‌گرا، محکم/قوی، بی‌باک، خوش‌بین و علاقه‌مند به لذت‌های فیزیکی خواهید بود. اگر بلغمی هستید، تحت تأثیر بلغم هستید (ماده های سفید غلیظی که هنگام سرماخوردگی سرفه می کنیم) سپس سرد، گوشه گیر، بی احساس، بی درگیر، قابل اعتماد و کسل کننده می شوید. اگر مبتلا به وبا هستید، صفرای زرد را از کبد تولید می کنید، بنابراین ویژگی هایی مانند خشم، نفرت و خشم (تسلیم شدن به بیشتر تکانه های بد) را نشان می دهید. اگر شما را مالیخولیک توصیف کنند، صفرای سیاه بدتر از کبدتان دفع می شود، بنابراین همیشه افسرده، ناراضی و تمایل به خودکشی دارید.

نوع خلق و خوی رفتار مدیر در سازمان را تحت تاثیر قرار می دهد.

مدیرانی که دارای خلق و خوی آرام هستند، تکانشی، خونگرم، خوش خلق و خوش خلق هستند. آنها از اجتماعات اجتماعی، یافتن دوستان جدید لذت می برند. آنها معمولاً کاملاً خلاق، حساس، دلسوز، پرحرف و خجالتی و رمانتیک نیستند. نکته منفی این است که آنها به طور مزمن دیر می کنند و تمایل به فراموشی و گاهی اوقات کمی کنایه دارند. اغلب، وقتی سرگرمی جدیدی را دنبال می کنند، به محض اینکه دیگر سرگرم کننده یا سرگرم کننده نباشد، علاقه خود را از دست می دهند. آنها فاقد اعتماد به نفس نیستند. مدیران وبا اساساً جاه طلب هستند، پرخاشگری، انرژی زیادی دارند. آنها وظیفه محور هستند و بر انجام کارها به خوبی تمرکز می کنند. آنها می توانند بر مردم مسلط شوند و دیکتاتور شوند. بسیاری از شخصیت‌های بزرگ کاریزماتیک نظامی و سیاسی مبتلا به وبا بودند. آنها دوست دارند مسئول همه چیز باشند و در برنامه ریزی خوب هستند زیرا اغلب می توانند بلافاصله راه حل عملی برای یک مشکل را ببینند. با این حال، زمانی که مشکلاتی برایشان پیش می آید، به سرعت دچار افسردگی یا بدخلقی می شوند.

خلق و خوی مالیخولیایی، درونگرا، با ملاحظه و بسیار محتاط است. آنها سازماندهی شده و برنامه گرا هستند. سوداها می توانند در فعالیت هایی مانند شعر، هنر بسیار خلاق باشند. آنها به دلیل حساسیت و تفکرشان مستعد افسردگی و بدخلقی هستند. اکثر آنها کمال گرا هستند. احتیاط آنها را قادر می سازد تا از مشکلات اجتناب کنند. سوداوی ها ترجیح می دهند از توجه زیاد اجتناب کنند و ترجیح می دهند در پس زمینه بمانند.

خلق و خوی بلغمی آرام و ساکت است. بلغم ها از خود راضی و مهربان هستند. بلغم ها پایدار هستند، می توان به آنها به عنوان دوستان ثابت و وفادار اعتماد کرد. آنها مهربان هستند، به راحتی دوست می شوند. آنها تمایل دارند دیپلمات های خوبی باشند. بلغم ها ترجیح می دهند در حالی که درگیر نمی شوند، دنیای اطراف خود را مشاهده کرده و به آن فکر کنند. آنها ممکن است سعی کنند دیگران را تشویق کنند تا کاری را که خودشان در نظر دارند انجام دهند. آنها ممکن است خجالتی باشند و اغلب ثبات را به عدم اطمینان و تغییر ترجیح می دهند. آنها ثابت، ساکت، آرام، منطقی، کنجکاو، و مشاهده‌گر هستند، ویژگی‌هایی که آنها را به مدیران خوبی تبدیل می‌کند (رهبری آموزشی).

کارل یونگ، که یک روان‌شناس و روان‌درمانگر سوئیسی بود که بیشتر به‌خاطر بنیان‌گذاری روان‌شناسی تحلیلی و کارش «انواع روان‌شناختی» شناخته می‌شود، بر اساس دو نوع نگرش فردی و فوق‌العاده: درونگرایی.

➢ چهار کارکرد (یا جهت گیری حالت ها): تفکر، احساس، شهود و احساس.

این چهار کارکرد به آنچه یونگ آن را کارکردهای عقلانی (یا قضاوتی) و غیرمنطقی (یا درک) می نامد تقسیم می شوند. از نظر یونگ، تفکر و احساس عقلانی هستند، در حالی که شهود و احساسات غیرمنطقی هستند. به گفته وی، درونگرایی تمرکز فرد بر دنیای درون است، در حالی که برونگرایی تمرکز فرد بر دنیای بیرون است. در یک تحقیق، شرکت کنندگان به این سوال که مدیران باید چه مهارت هایی داشته باشند به صورت زیر پاسخ دادند: مهارت های ارتباطی - 57.97%; توانایی تصمیم گیری - 75.36%؛ دانش و عملکرد حرفه ای - 76.81%؛ مهارت های مدیریت. زمان – 55.07%؛ ➢ مهارت در مذاکره و تأثیرگذاری بر مردم - 66.22%؛ ➢ مهارت های رهبری – 69.57%؛ می بینیم که مهم ترین مهارت ها از نظر شرکت کنندگان ما عبارتند از: دانش و تمرین حرفه ای، توانایی های تصمیم گیری، مهارت های سازمانی و نظارتی. علاوه بر این، افراد مهارت های زیر را نیز ذکر کرده اند:

➢ داشتن منش اخلاقی.

 داشتن مکانیسم‌های تشویقی و تنبیهی به وضوح

 داشتن تجربه زندگی؛

 توانایی یافتن راه حل های غیر استاندارد.

 صمیمی و انسان گرا بودن

 شناخت روانشناسی کارکنان و بر این اساس، نشان دادن رویکرد ویژه به هر یک به منظور افزایش کارایی. کار کنید.

➢ از تعارضات کاری آگاه باشید و آنها را حل کنید.

➢ نمونه ای برای دیگران باشید.

براساس نتایج نظرسنجی بهترین مدیر کسی است که مورد محبت و احترام کارگران باشد.

93% از شرکت کنندگان اینطور فکر می کنند و 7% دیگر فکر می کنند که کارکنان باید از مدیر بترسند (به شکل 1، پیوست مراجعه کنید). علاوه بر این، در اینجا نظرات جالبی از شرکت کنندگان ما وجود دارد که ارزش ارائه دارند:

➢ عشق و ترس مهم نیستند، مهم ترین چیز این است که مدیر در موقعیت مناسب قرار گیرد و سپس کارمندان از او اطاعت کنند.

➢ بهترین مدیر کسی است که بسیار جدی و حرفه ای کار می کند و در صورت نیاز هم عشق و هم ترس را القا می کند.

➢ عشق و ترس در زندگی واقعی اتفاق نمی افتد. کمتر کسی واقعاً مدیر را در طول کارش ارزیابی می کند. مهمترین چیز احترام به مدیر است.

➢ بهترین مدیر کسی است که بتوان به او اعتماد کرد.

➢ ترس و احترام هر دو مهم هستند.

مردم به این سوال پاسخ داده اند که آیا ویژگی های روانشناختی مدیر بر کارایی و کیفیت فرآیند مدیریت تاثیر می گذارد:

➢ بله – 73.53% از شرکت کنندگان اینطور فکر می کنند.

➢ خیر – 0% از شرکت کنندگان اینطور فکر می کنند

➢ تا حدی فکر می کنم

2 تا حدی فکر می کنم

2. نمی دانم - 4.41٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند.

بر اساس نتایج نظرسنجی، بهترین مدیر باید دارای خلق و خوی بلغمی (66.67٪ از شرکت کنندگان) و دمو (50.72٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند) باشد. 90.2 درصد از شرکت کنندگان سودا را ذکر کردند و هیچ کس به مالیخولیک اشاره نکرد. بر اساس نظر 80 درصد از شرکت کنندگان، بهترین مدیران برونگرا هستند و 20 درصد از شرکت کنندگان بر این باورند که تیپ شخصیتی بهترین مدیران باید درونگرا باشد. با این حال، برخی از افراد اشاره می کنند که بستگی به رشته دارد. به گفته آنها ویژگی های مدیران در حوزه تجارت و امنیت دولتی متفاوت است. بر اساس این نظرسنجی، کارایی کار به موارد زیر بستگی دارد: ➢ کارگران، از آنجایی که آنها مدیران اجرایی هستند - 1٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند. %.

طبق گفته شرکت کنندگان، ویژگی های بهترین مدیران در قرن بیست و یکم به شرح زیر است:

➢ صادق – 34.78% از شرکت کنندگان اینطور فکر می کنند.

➢ منصفانه – 47.83% از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند. ➢ مهربان - 23.19٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند.

➢ باهوش - 69.57٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند.

➢ دوراندیش - 72.46٪ از شرکت کنندگان اینطور فکر می کنند.

➢ حیله گری - 26.09٪ از شرکت کنندگان 26.09٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند - 7.7٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند. بنابراین ➢ اندازه گیری شده - 56.52٪ از شرکت کنندگان چنین فکر می کنند. علاوه بر این، همانطور که شرکت کنندگان ذکر کردند، مدیر باید بتواند با کارکنان همکاری کند، با تیم ها و گروه ها کار کند، گروه ها را در فرآیند تصمیم گیری مشارکت دهد، از روش های مدیریت مشارکتی استفاده کند. بنابراین، نتایج نظرسنجی ما نشان می‌دهد که جنبه‌های روان‌شناختی مدیران به شدت بر فرآیند مدیریت تأثیر می‌گذارد و تحلیل این عوامل برای ارتقای کیفیت مدیریت ضروری است. بر اساس تجزیه و تحلیل، ما یک مدل یکپارچه از مدیر، شامل مهارت های ذکر شده در بالا به عنوان یک کل پیشنهاد کرده ایم (شکل 2، به پیوست مراجعه کنید). مدل یک رویکرد یکپارچه برای ارزیابی نقش مدیران در سازمان است. این مدل مجموعه ای از پیوندهای بین مهارت های اصلی مدیران و فرآیند مدیریت، نتایج کار مدیریتی را نشان می دهد. علاوه بر این، در طول فرآیند مدیریت و پس از آن، بازخورد، شکایات و پیشنهاداتی داریم که به ما امکان می دهد عملکرد را در کل فرآیند بهبود دهیم: در ابتدا، در میانه و در پایان. آن فعالیت موثر است، مانند: نقش مدیر، حرفه ای بودن و دانش مدیر، مهارت های رهبری، تصمیم گیری و ارتباط، تیپ شخصیتی و خلق و خوی او، جنبه های روانی و غیره. بررسی ما بسیاری از جنبه های ضروری را نشان داد که ممکن است برای بهبود کیفیت فرآیند مدیریت مفید باشد. مدیران از آنجایی که انسان هستند، روانشناسی دارند و توجه به جنبه های روانی مدیریت در سازمان ها از اولویت بالایی برخوردار است.